Metabolisme

Hemopyrrollactamurie (HPU)

HPU, hemopyrrollactamurie (ook wel KPU genoemd), is een stofwisselingsprobleem/-ziekte, die vaker voorkomt bij vrouwen dan mannen. HPU leidt niet altijd direct tot klachten of symptomen, maar veel mensen krijgen uiteindelijk problemen met hun gezondheid. Een kenmerkend en direct symptoom van HPU is een verhoogde beweeglijkheid van de gewrichten (hypermobiliteit). Met name bij vrouwen komt het voor dat ze bijvoorbeeld hun pink recht naar achteren kunnen leggen of hun duim overstrekken. Overbeweeglijkheid van het kaakgewricht komt ook vaak voor.

HPU dient niet beschouwd te worden als een zelfstandige ziekte en ontwikkelt zich ook niet tot een specifieke ziekte, maar tot een reeks van (milde tot ernstige) symptomen, die tot bepaalde andere ziektes kunnen leiden. HPU is stressgerelateerd, zowel psychisch als fysiek.

Symptomen die mogelijk door HPU worden veroorzaakt: chronische vermoeidheid, hypoglykemie, ouderdomsdiabetes, bloedarmoede, schildklierklachten, gewrichtsproblemen (hypermobiliteit), verlaagde bloeddruk, hart- en vaatziekten, huiduitslag, spierproblemen, maagklachten, prikkelbare darm, diarree, obstipatie, depressiviteit, bekkeninstabiliteit, menstruatiestoornissen, verminderde vruchtbaarheid, zwangerschapsklachten, leerproblemen (dyslexie), lage stresstolerantie, slecht korte termijngeheugen, ADHD / ADD.

Vermoeidheid bij HPU kan het gevolg zijn van hypoglykemie, een verminderde levercapaciteit, een laag histamine-gehalte, en/of onderactiviteit van de bijnier.

HPU kan onterecht worden gediagnostiseerd als het chronisch vermoeidheidssyndroom ME/CVS. 

SKB-Test

De sedimentatie-kombi-bloedtest (SKB-Test) is een holistisch diagnostisch instrument om verstoringen in lichaamsfuncties in een vroeg stadium op te sporen. Daarnaast geeft het aanwijzingen over ontwikkeling en ontstaan van ziekteprocessen. Dit in tegenstelling tot klinisch (bloed)onderzoek, waarbij afwijkingen pas te zien zijn als ziekteprocessen in een klinische stadium zijn.

De SKB-Test bestaat uit twee verschillende onderzoeken, namelijk de Reactieve Oxidatieve Toxische Substanties-Test (ROTS-Test) en de dr. Sklenar, ofwel de SKL-Test. Deze onderzoeken staan los van elkaar, maar gecombineerd worden de betrouwbaarheid, nauwkeurigheid en bruikbaarheid van de resultaten aanzienlijk verbeterd. Het is een belangrijke notie dat de SKB-test geen diagnostiek betreft, maar een pre-klinische bloedanamnese, gebaseerd op empirische wetenschap.

De volgende verstoringen kunnen met de SKB-Test worden aangetoond: (een toename in) de aanwezige hoeveelheid toxinen/ontstekingen, verstoringen van enzymatische processen, endocriene verstoringen, leverbelasting, nierbelasting, mycotische en/of dysbiotische belasting van de darmen, adrenale stres, verschuivingen in de pH-waarde, de kwaliteit van het zuurstoftransport, de kwaliteit van de fibrinolyse, mogelijke maligne procesvorming, mogelijke cystevorming, gereduceerde opname van koper, mangaan, zink, ijzer, kobalt, selenium, nikkel, chroom, jodium.